روزى دو گونه است : روزیى که آن را جویى ، و روزیى که تو را جوید و اگر پى آن نروى راه به سوى تو پوید . پس اندوه سال خود را بر اندوه روز خویش منه که روزى هر روز تو را بس است . پس اگر آن سال در شمار عمر تو آید ، خداى بزرگ در فرداى هر روز آنچه قسمت تو فرموده عطا فرماید و اگر آن سال در شمار عمر تو نیست ، پس غم تو بر آنچه از آن تو نیست چیست ؟ و در آنچه روزى توست هیچ خواهنده بر تو پیشى نگیرد ، و هیچ غالبى بر تو چیره نشود ، و آنچه برایت مقدر شده تأخیر نپذیرد . [ این گفتار پیش از این در آنجا که سخن از این باب بود گذشت لیکن در اینجا روشن‏تر و گسترده‏تر است ، بدین رو بر قاعده‏اى که در آغاز کتاب نهادیم آن را از نو آوردیم . ] [نهج البلاغه]
 
سه شنبه 92 آذر 12 , ساعت 10:41 عصر

میگویند در آخرالزمان زیاد بگویید:(اللهم ثبت قلوبنا علی دینک)

این روزها که حال و هوای سیاست زده ی کشورم بد است خوبتر میفهمم که چرا باید فقط از خود خود خدا خواست که دینمان را حفظ کند.

الی ماشا الله دروغ و است که موج میزند نمیشود به کسی اعتماد کرد احساس میکنم بغض فروخورده ای گلویم را می فشارد ،خداوندا از گناهان ما در گذر و نجاتمان بده از این بلایا...



لیست کل یادداشت های این وبلاگ